در اعتراف به‌ گناه ‌و‌ توبه به‌ سوى خداى تعالى

̶    بار خدايا! سه خصلت است كه‌ مرا از‌ اينكه چيزى از‌ تو‌ طلب كنم باز مى دارد ‌و‌ يك خصلت است كه‌ ‌آن مرا تنها به‌ خواسته ام وادار مى كند.

̶    آنچه باز مى دارد يكى فرمانى است كه‌ به‌ من‌ داده اى ‌و‌ در‌ انجام ‌آن من‌ كندى به‌ خرج داده ام، ‌و‌ ديگر آنكه از‌ چيزى مرا بازداشته اى ولى من‌ در‌ انجام ‌آن شتافته ام ‌و‌ سه ديگر نعمتى است كه‌ بر‌ من‌ ارزانى داشته اى ‌و‌ در‌ شكرانه ‌ى‌ ‌آن كوتاهى كرده ام.

̶    و اما خصلتى كه‌ مرا بر‌ مى انگيزد تا‌ از‌ تو‌ مسئلت كنم همانا تفضل توست به‌ هر‌ كس كه‌ روى به‌ درگاه تو‌ مى آورد ‌و‌ با‌ خوش بينى روى به‌ سوى تو‌ مى كند، چرا كه‌ هر‌ احسان از‌ جانب تو‌ از‌ روى تفضل است ‌و‌ هر‌ نعمت كه‌ دهى بى سابقه است.

̶    اينك اين منم، بار الها، كه‌ بر‌ در‌ خانه ‌ى‌ عزت تو‌ چون منقادى ذليل در‌ ايستاده ام ‌و‌ شرمنده چون بينوايى عيال وار به‌ سئوال پرداخته ام ‌و‌ اقرار مى كنم كه‌ در‌ هنگام احسان تو‌ جز به‌ خوددارى از‌ عصيان تو‌ كارى نكرده ام ‌و‌ در‌ جميع احوال جز راه امتنان نپيموده ام،

̶    پس آيا، بار الها، همين اقرارم به‌ زشت كرداريم به‌ نزد تو‌ مرا سود مى دهد؟

̶    و آيا اعترافم به‌ بدكرداريم مرا از‌ عذاب رهايى بخش است؟ يا‌ در‌ همين جا كه‌ ايستاده ام خشم خود بر‌ من‌ گماشته اى، يا‌ در‌ همين دم كه‌ ترا مى خوانم غضب خود را‌ ملازم من‌ گردانيده اى؟

̶    پاكا كه‌ تويى! من‌ از‌ تو‌ نوميد نمى شوم زيرا تو‌ خود در‌ توبه را‌ به‌ رويم گشاده اى، بلكه به‌ درگاه تو‌ چونان بنده ‌ى‌ ذليلى سخن مى گويم كه‌ بر‌ خود ستم ورزيده ‌و‌ حرمت پروردگار خود را‌ شكسته،

̶    يا چون كسى كه‌ گناهانش هر‌ دم رو‌ به‌ فزونى نهاده ‌و‌ روزگار از‌ او‌ بر‌ گشته ‌و‌ مشاهده كرده است كه‌ ديگر فرصت عمل را‌ ندارد ‌و‌ عمرش به‌ پايان رسيده ‌و‌ يقين كرده است كه‌ از‌ تو‌ روى رهايى نيست، آنگاه دست انابت به‌ سوى تو‌ دراز كرده ‌و‌ با‌ اخلاص تمام به‌ سوى تو‌ توبه مى كند ‌و‌ با‌ دلى پاك ‌و‌ بى غش در‌ خدمتت در‌ ايستاده ‌و‌ با‌ آوايى آهسته با‌ تو‌ رازگويى مى كند

̶    و با‌ فروتنى پشت خود خميده ‌و‌ سر‌ فرو فكنده ‌و‌ پاهاى وى از‌ بيم لرزيدن گرفته ‌و‌ اشكهايش بر‌ دو‌ گونه روان گشته است ‌و‌ تو‌ را‌ ندا در‌ مى دهد كه‌ اى مهربان ترين مهربانان ‌و‌ اى دلسوزتر كسى كه‌ خواستاران رحمت شبانروز آهنگ وى كنند، ‌و‌ اى مهربان تر كسى كه‌ جويندگان آمرزش گرد او‌ گردند،

̶    و اى كسى كه‌ گذشت تو‌ بر‌ انتقامت مى چربد، ‌و‌ اى ‌آن كس كه‌ خشنوديت بيشتر از‌ خشم توست ‌و‌ اى ‌آن كه‌ با‌ نيكى گذشت خود بر‌ خلق خود منت نهاده اى ‌و‌ اى ‌آن كه‌ بهبود امور تباه آنان را‌ با‌ توبه خواستار شده اى، ‌و‌ اى ‌آن كه‌ از‌ عمل آنها به‌ اندازه ‌ى‌ اندك خشنود گرديده اى، ‌و‌ اى ‌آن كس كه‌ پاداش فراوان به‌ اندك آنان عطا فرموده اى، ‌و‌ اى ‌آن كه‌ برآوردن دعا را‌ براى آنها ضمانت فرموده اى، ‌و‌ اى ‌آن كه‌ پاداش نيك را، به‌ صرف تفضل بر‌ عهده ‌ى‌ خود بديشان وعده داده اى،

̶    من پرگناه ترين گناهكارى نيستم كه‌ تو‌ بر‌ وى آمرزش كرده باشى ‌و‌ ستمكارترين كس نمى باشم كه‌ پيش تو‌ توبه كرده ‌و‌ تو‌ بدو بازگشت كرده باشى 

̶    همانا به‌ سوى تو، در‌ همين جا كه‌ مى باشم، چون پشيمانى ام كه‌ از‌ كرده ‌ى‌ خود نادم ‌و‌ از‌ بار گرانى كه‌ وى را‌ در‌ ميان گرفته با‌ استشحار تمام شرمسارست 

̶    و مى داند كه‌ گذشت از‌ گناه بزرگ از‌ ديدگاه تو‌ سترك نمى نمايد ‌و‌ صرف نظر كردن از‌ معصيت بزرگ بر‌ تو‌ دشوار نيست ‌و‌ تحمل جرم هايى از‌ اندازه بيرون، بر‌ تو‌ گران نمى آيد ‌و‌ دوست داشتنى ترين بندگانت 

̶    به نزد تو‌ كسى است كه‌ ترك استكبار كند ‌و‌ از‌ ابرام در‌ گناه كردن دورى گزيند ‌و‌ ملازم آمرزش خواهى باشد. ‌و‌ من‌ همانا پيش تو‌ از‌ اينكه سر‌ بزرگى نمايم بيزارى مى جويم ‌و‌ از‌ ابرام در‌ گناهكارى دست بر‌ دارم، ‌و‌ براى آنچه كوتاهى ورزيده ام از‌ تو‌ آمرزش مى جويم ‌و‌ در‌ هر‌ آنچه در‌ انجام ‌آن فرو مانده ام از‌ تو‌ يارى مى طلبم.

̶    بار الها! درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان وى، ‌و‌ آنچه را‌ بر‌ عهده ‌ى‌ من‌ دارى بر‌ من‌ ببخشاى ‌و‌ از‌ آنچه مستوجب آنم مرا معاف فرما ‌و‌ مرا از‌ آنچه مايه ‌ى‌ بيم تباهكاران است پناه ده، چرا كه‌ تو‌ يكسر گذشت ‌و‌ دهشى ‌و‌ در‌ تو‌ اميد آمرزش مى رود ‌و‌ تويى كه‌ به‌ گذشت ‌و‌ بخشايش شناخته شده اى. جز به‌ پيش تو‌ به‌ نزد كسى دست نياز دراز نكنم ‌و‌ گناهم را‌ جز تو‌ آمرزنده اى نيست. حاشا كه‌ تو‌ چنين نباشى 

̶    و من‌ جز از‌ تو‌ از‌ كس بر‌ خود بيمناك نيستم چرا كه‌ تويى سزاوار پرهيزگارى ‌و‌ شايسته ‌ى‌ آمرزش خواهى.
̶    درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان وى، ‌و‌ نيازم را‌ برآور ‌و‌ خواستم را‌ روا كن ‌و‌ مرا از‌ هراس ايمن فرماى كه‌ تو‌ بر‌ هر‌ چيز توانايى ‌و‌ اين خود بر‌ تو‌ آسان است! آمين يا‌ رب العالمين
.

.........................

منبع

موارد مرتبط

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

کانال تلگرام بنیاد BonyadSahifeh @ 

logo