وداع ماه رمضان

̶    بار خدايا! اى ‌آن كه‌ در‌ برابر نعمتهايت پاداش نمى طلبى،

̶    و اى ‌آن كه‌ از‌ دهش پشيمان نمى گردى،

̶    اى ‌آن كه‌ پاداش عمل بنده را‌ نه در‌ برابر كاركرد، بلكه پيش از‌ عمل مى دهى،

̶    عفو تو‌ به‌ انگيزه ‌ى‌ دهش است ‌و‌ كيفر تو‌ به‌ سائقه ‌ى‌ داد، ‌و‌ داورى تو‌ اختيار نيك است.

̶    چون دهش كنى عطاى خود را‌ آلوده به‌ منت نمى گردانى ‌و‌ چون باز دارى منع تو‌ از‌ روى ستم نيست.

̶    هر كه‌ تو‌ را‌ شكر گويد تو‌ نيز وى را‌ شكر گويى 

̶    و هر‌ كه‌ تو‌ را‌ سپاس گويد پاداش دهى ‌و‌ حال آنكه تو‌ خود به‌ وى سپاس گفتن آموخته اى.

̶    پرده مى پوشى به‌ كار ‌آن كس كه‌ اگر مى خواستى رسوايش مى كردى ‌و‌ بخشش مى كنى بر‌ ‌آن كه‌ اگر مى خواستى از‌ وى دريغ مى ورزيدى ‌و‌ حال آنكه هر‌ دو‌ آنها از‌ جانب تو‌ در‌ خور رسوايى ‌و‌ منع اند، جز آنكه تو‌ خود كارهاى خود را‌ بر‌ پايه ‌ى‌ دهش نهاده اى ‌و‌ تواناييت را‌ بر‌ اساس گذشت استوار كرده اى ‌و‌ هر‌ كس كه‌ پيش تو‌ سركشى آغازد تو‌ با‌ بردبارى با‌ او‌ بر‌ خورد كنى 

̶    و ‌آن كه‌ نسبت به‌ خود آهنگ ستم كرده مهلت مى بخشى تا‌ مگر باز گردند، ‌و‌ در‌ باز خواست آنها شتابزدگى نمى كنى تا‌ مگر از‌ در‌ توبه در‌ آيند، تا‌ ‌آن كس از‌ ايشان كه‌ در‌ خور هلاكت است هلاك نشود ‌و‌ ‌آن كه‌ در‌ برابر نعمت تو‌ شقاوت ورزيده بدبخت نگردد مگر پس‌ از‌ آنكه راه هر‌ بهانه بر‌ او‌ مسدود ‌و‌ هر‌ گونه حجت بر‌ وى تمام شود ‌و‌ اين خود دهشى از‌ گذشت توست ‌و‌ سودى است از‌ عطوفت تو، اى بردبار!

̶    تويى كه‌ براى بندگانت درى به‌ سوى گذشت خود گشوده ‌و‌ نام ‌آن را‌ توبه گذاشته اى ‌و‌ بر‌ ‌آن در‌ راهنمايى از‌ سروش خود نهاده اى تا‌ مبادا ‌آن را‌ گم كنند، پس‌ تو‌ خود كه‌ پاك ‌و‌ جاويدان است نامت، فرموده اى: «به سوى خدا توبه اى ناب كنيد تا‌ شايد پروردگارتان گناهانتان را‌ بزدايد ‌و‌ شما را‌ در‌ بهشتهايى اندر آورد كه‌ از‌ دامن آنها رودها روان است.

̶    در ‌آن روزى كه‌ خدا پيامبر خود ‌و‌ آنهايى را‌ كه‌ همراه با‌ وى ايمان آورده اند رسوا نمى گرداند، روشنايى آنها پيشاپيش آنها ‌و‌ از‌ جانب راستشان روان است، گويند: پروردگارا روشنائى ما‌ را‌ براى ما‌ كامل گردان ‌و‌ ما‌ را‌ بيامرز زيرا كه‌ تو‌ بر‌ هر‌ چيز توانائى.»
̶    پس بهانه ‌ى‌ ‌آن كس كه‌ از‌ در‌ آمدن بدان منزل- با‌ آنكه در‌ باز ‌و‌ راهنما بر‌ ‌آن گمارده شده است- چه خواهد بود؟

̶    و تويى كه‌ در‌ سودا بر‌ عطاى خود به‌ بندگانت افزوده اى تا‌ در‌ داد ‌و‌ ستد خود با‌ تو‌ سود برند ‌و‌ بر‌ نزول بر‌ آستانت كامياب گردند ‌و‌ بهره اى افزون يابند

̶    و از‌ همين روى تو‌ خود، كه‌ متعالى است نام ‌و‌ بلندست مقام تو، فرموده اى: «هر كس كار نيكى انجام دهد ده‌ برابر پاداش يابد ‌و‌ هر‌ كه‌ كار بدى كند تنها مانند ‌آن كيفر يابد.» ‌و‌ نيز تو‌ خود گفته اى: «مثل آنان كه‌ مال خود را‌ در‌ راه خدا انفاق كنند چون دانه اى ست كه‌ هفت خوشه بر‌ آورد ‌و‌ در‌ هر‌ خوشه اى صد دانه باشد، خدا پاداش هر‌ آنكس را‌ كه‌ خواهد چند برابر كند.» ‌و‌ نيز تو‌ خود فرموده اى: «كيست كه‌ به‌ خدا وام نيكو دهد تا‌ خدا بر‌ ‌آن چند برابر افزايد.» ‌و‌ آنچه را‌ كه‌ نظاير اين آيات در‌ قرآن درباره ‌ى‌ چند برابر گردانيدن حسنات نازل فرموده اى.

̶    و تو‌ همانى كه‌ از‌ راه وحى خود كه‌ از‌ جهان نهان فرو فرستادى ‌و‌ ترغيب خود مردمان را‌ به‌ امورى راهنمون شدى كه‌ اگر پنهان مى داشتى از‌ ديدگانشان پوشيده مى ماند ‌و‌ گوشهاى ايشان ‌آن را‌ درنمى يافت ‌و‌ انديشه هاى آنان به‌ ‌آن راه پيدا نمى كرد

̶    و خود تو‌ فرموده اى: «مرا ياد كنيد تا‌ شما را‌ به‌ ياد آرم، مرا سپاس گوييد ‌و‌ كفران مورزيد.» ‌و‌ نيز فرموده اى: «اگر مرا سپاس گوئيد بر‌ نعمت شما خواهم افزود ‌و‌ اگر ناسپاسى ورزيد بدانيد كه‌ عذاب من‌ بس شديد است!» ‌و‌ نيز فرموده اى: «بخوانيد مرا تا‌ شما را‌ اجابت كنم، آنهايى كه‌ از‌ پرستش من‌ سر‌ بزرگى نمايند زودا كه‌ بخوارى تمام در‌ آتش در‌ آيند!»
̶    پس دعاى خود را‌ عبادت ‌و‌ ترك ‌آن را‌ استكبار ناميده اى ‌و‌ بر‌ ترك دعا، به‌ دخول در‌ آتش با‌ خوارى، تهديد نموده اى.

̶    از اين روى بندگانت تو‌ را‌ به‌ فضل تو‌ ياد كردند ‌و‌ تو‌ را‌ به‌ سبب فزون بخشيت شكر گزاردند ‌و‌ به‌ فرمان تو‌ تو را‌ خواندند ‌و‌ براى افزايش دهش تو‌ به‌ پاس تو‌ صدقه دادند ‌و‌ در‌ اين امر رهايى ايشان از‌ خشمت ‌و‌ دست يافتن آنان به‌ خشنوديت نهفته بود

̶    و اگر هر‌ آينه آفريده اى آفريده ‌ى‌ ديگر را‌ آنگونه كه‌ تو‌ بندگانت را‌ راهبر شده اى راهنمايى مى نمود، مورد ستايش قرار مى گرفت، پس‌ سپاس تو‌ را‌ باد تا‌ آنجا كه‌ راهى در‌ سپاس تو‌ يافته شود ‌و‌ براى سپاس واژه اى بر‌ جاى مانده باشد كه‌ به‌ وسيله ‌ى‌ ‌آن سپاس گفته آيد ‌و‌ معنايى وجود داشته باشد كه‌ به‌ سپاس برگردد.

̶    اى ‌آن كه‌ به‌ فضل ‌و‌ احسان ‌و‌ به‌ هر‌ زبان مورد ستايش بندگان خود قرار گرفته اى ‌و‌ ايشان را‌ غرق در‌ نعمت ‌و‌ دهش كرده اى، راستى را‌ كه‌ چه سرشار است احسان ‌و‌ انعامت بر‌ ما‌ ‌و‌ چه بسيار است بر‌ ما‌ منت تو!

̶    ما را‌ به‌ نيكى خود اختصاص داده اى ‌و‌ ما‌ را‌ به‌ دين برگزيده ‌و‌ آيين پسنديده ‌و‌ راه آسان خود راهبر شده اى، ‌و‌ ما‌ را‌ براى هر‌ چه نزديكتر شدن به‌ خويش ‌و‌ نيل به‌ كرامتت بينا گردانيده اى!

̶    بار خدايا! تو‌ ماه رمضان را‌ از‌ جمله ‌ى‌ وظايف ‌و‌ فرايض ويژه در‌ ميان ساير ماهها، در‌ ميان همه ‌ى‌ ازمنه ‌و‌ روزگاران قرار داده اى ‌و‌ ‌آن را‌ بر‌ همه ‌ى‌ اوقات سال برترى بخشيده اى، به‌ سبب آنكه در‌ اين ماه قرآن ‌و‌ نور را‌ به‌ جانب ما‌ فرو فرستاده اى ‌و‌ ايمان را‌ در‌ اين ماه دو‌ چندان فرموده اى ‌و‌ روزه را‌ در‌ ‌آن واجب ساختى ‌و‌ قيام براى عبادت را‌ در‌ ‌آن ترغيب كردى ‌و‌ شب قدر را‌ در‌ ‌آن تجليل فرمودى، همان شب قدرى كه‌ خود از‌ هزار ماه بهتر است،

̶    و ما‌ را‌ بدان بر‌ ساير امتها برترى دادى ‌و‌ ما‌ را‌ بر‌ ديگر امتها فضيلت نهادى ‌و‌ از‌ ميان ديگر كيشها برگزيدى، پس‌ ما‌ به‌ فرمان تو‌ روزش را‌ روزه داشتيم ‌و‌ شب ‌آن را، به‌ يارى تو، به‌ عبادت برخاستيم ‌و‌ با‌ مبادرت به‌ اين صيام ‌و‌ قيام ما‌ خود را‌ در‌ معرض رحمت تو‌ قرار داديم ‌و‌ بدينگونه ‌آن را‌ مايه ‌ى‌ وصول ثواب يافتن خويش گردانيديم ‌و‌ تو‌ به‌ دادن آنچه مراد ماست قادرى ‌و‌ به‌ آنچه از‌ فضل ‌و‌ احسانت خواسته شود دهشمندى ‌و‌ به‌ هر‌ كس كه‌ مرادش نزديك شدن به‌ تو‌ باشد، تو‌ خود نزديكى.

̶    و در‌ ميان ما، اين ماه در‌ خور سپاس گزارى زيست ‌و‌ با‌ ما‌ مصاحبتى پسنديده ‌و‌ خوش داشت ‌و‌ بهترين سودهاى مردم زمين را‌ نصيب ما‌ كرد ‌و‌ آنگاه كه‌ زمانش به‌ سر‌ رسيد ‌و‌ مدتش منقضى شد ‌و‌ شمارش كامل گرديد از‌ ما‌ جدا شد.

̶    اينك با‌ او‌ وداع مى گوييم، چون وداع با‌ كسى كه‌ جدايى با‌ او‌ بر‌ ما‌ دشوار آمد ‌و‌ رفتنش ما‌ را‌ غمگين ‌و‌ وحشت زده گردانيده ‌و‌ او‌ را‌ بر‌ ما‌ پيمانى است كه‌ بايد نگاه داريم ‌و‌ حرمتى كه‌ بايد حفظ كنيم ‌و‌ حقى كه‌ شايد ادا كنيم، پس‌ اينك مى گوييم:

̶    سلام بر‌ تو‌ اى بزرگترين ماه خدا ‌و‌ اى عيد دوستان خدا!

̶    بدرود بر‌ تو، اى عزيزترين همدم از‌ ميان اوقات ‌و‌ اى بهترين ماه در‌ روزها ‌و‌ ساعات!

̶    درود بر‌ تو‌ اى ماهى كه‌ بر‌ آمدن كامها در‌ ‌آن آسان ‌و‌ اعمال نيك در‌ ‌آن فراوان است! بدرود بر‌ تو‌ اى همنشينى كه‌ چون پديدارى تكريمت بزرگ است ‌و‌ چون از‌ دست روى فقدانت درد آورست! ‌و‌ اى مايه ‌ى‌ اميد فراق افزا!

̶    سلام بر‌ تو‌ اى همدمى كه‌ چون روى آورد، انس انگيخت ‌و‌ شادى ريخت ‌و‌ چون آهنگ رفتن كرد دهشت به‌ بار آورد ‌و‌ تالم افزود!

̶    بدرود، بدرود اى همسايه اى كه‌ دلها در‌ كنارت به‌ رقت مى افتاد ‌و‌ گناهكارى در‌ ‌آن هنگام كاستى مى گرفت!

̶    بدرود بر‌ تو‌ اى يارى دهنده عليه شيطان ‌و‌ اى همدمى كه‌ راههاى احسان را‌ آسان مى كنى.

̶    درود بر‌ تو، چه بسيارند آزادشدگان در‌ طول اين ماه ‌و‌ چه نيك بختند كسانى كه‌ حرمت پروردگار تو‌ را‌ مراعات كرده اند.

̶    درود بر‌ تو، كه‌ چه زداينده ‌ى‌ نيكى از‌ گناهان، ‌و‌ چه پوشنده بودى از‌ انواع عيوب!

̶    تو را‌ درود باد كه‌ چه طولانى نمودى بر‌ گناهكاران ‌و‌ چه شكوهمند بودى در‌ دلهاى مومنان.

̶    درود بر‌ تو‌ اى ماهى كه‌ روزها با‌ تو‌ سر‌ همچشمى ندارند.

̶    درود بر‌ تو‌ اى ماهى كه‌ مايه ‌ى‌ امن ‌و‌ سلامت بودى!

̶    درود بر‌ تو‌ كه‌ نه در‌ همدمى تو‌ كراهت بود ‌و‌ نه در‌ معاشرت تو‌ نكوهيدگى وجود داشت!

̶    بدرود ترا باد كه‌ سرشار از‌ بركات بر‌ ما‌ درآمدى ‌و‌ ما‌ را‌ از‌ پلشتيهاى گناه فروشستى.

̶    تو را‌ بدرود بر‌ تو‌ كه‌ در‌ هنگام وداع نه غبارى در‌ دل داريم ‌و‌ نه ملالتى از‌ روزه داشتنت در‌ خاطر.

̶    بدرود تو‌ را‌ باد كه‌ پيش از‌ آمدن تو‌ مشتاق تو‌ بوديم ‌و‌ قبل از‌ رفتن تو‌ دستخوش اندوهيم.

̶    بدرود تو‌ را‌ باد كه‌ چه بسيار بديها كه‌ به‌ يمن تو‌ از‌ ما‌ دور شده ‌و‌ چه بسيار خوبيها كه‌ به‌ سوى ما‌ سرازير شده.

̶    خداحافظ ‌و‌ سلام بر‌ ‌آن شب قدرى كه‌ از‌ هزار ماه بهتر است!

̶    درود بر‌ تو، كه‌ تا‌ ديروز كه‌ در‌ ميان ما‌ بودى آزمند ماندنت بوديم ‌و‌ فردا باز مشتاق توييم،

̶    بدرود تو‌ را‌ ‌و‌ ‌آن فضيلتى كه‌ از‌ ‌آن محروم گرديده ايم ‌و‌ بر‌ بركاتى كه‌ اينك از‌ ما‌ سلب شده است!

̶    بار خدايا! ما‌ آشنايان اين ماهيم كه‌ در‌ ‌آن به‌ ما‌ منزلت بخشيدى ‌و‌ ما‌ را‌ در‌ انجام تكاليف ‌آن توفيق دادى، در‌ حالى كه‌ مردمان شقى قدر ‌آن را‌ نشناختند ‌و‌ به‌ علت شقاوت خود از‌ فضلش بى بهره ماندند.

̶    تويى سرپرست ما‌ كه‌ ما‌ را‌ برگزيدى ‌و‌ به‌ شناخت ‌آن توفيق دادى ‌و‌ به‌ سنت ‌آن راه نمودى، تو‌ بودى كه‌ ما‌ را‌ توفيق روزه ‌و‌ گزاردن نماز ارزانى داشتى، هر‌ چند كه‌ ما‌ كوتاهى كرديم ‌و‌ به‌ اندكى از‌ بسيار ‌آن مبادرت ورزيديم.

̶    بار خدايا! سپاس تو‌ راست در‌ حالى كه‌ به‌ بدكردارى خود معترفيم ‌و‌ به‌ زشتكارى خود اقرار مى كنيم ‌و‌ از‌ سر‌ صدق از‌ تو‌ خواهان پوزشيم.

̶    پس در‌ آنچه ما‌ را‌ از‌ انجام ‌آن كوتاه آمده ايم ما‌ را‌ پاداشى عنايت فرما كه‌ بر‌ اثر ‌آن خيرى را‌ كه‌ مرغوب ماست به‌ دست آريم ‌و‌ ‌آن اندوخته هاى گوناگونى را‌ كه‌ مورد اشتياق ماست در‌ عوض بيابيم. عذر تقصير ما‌ را‌ در‌ اداى حق خود در‌ پذير ‌و‌ عمر ما‌ را‌ تا‌ به‌ ماه رمضان ديگر برسان ‌و‌ چون بدان رسيديم در‌ بر‌ پا داشتن طاعتى كه‌ در‌ خور توست قيام ورزيم ‌و‌ به‌ عمل شايسته اى كه‌ در‌ اين رمضان ‌و‌ رمضان ديگر سزاوار باشد مبادرت كنيم.

̶    بار الها! هر‌ گناه خرد يا‌ بزرگى كه‌ در‌ اين ماه چه در‌ سر‌ پرورده يا‌ مرتكب ‌آن شده باشيم يا‌ هر‌ گونه خطا از‌ سر‌ عمد يا‌ فراموشى يا‌ پرده درى بر‌ ديگرى را‌ با‌ درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندانش، در‌ پرده چشم پوشى خود در‌ پوش ‌و‌ از‌ ما‌ در‌ گذر ‌و‌ ما‌ را‌ در‌ ‌آن ماه انگشت نماى نكوهشگران مساز ‌و‌ زبان طعنه زنان را‌ به‌ طرف ما‌ دراز مفرماى ‌و‌ ما‌ را‌ به‌ رافت پايان نيافتنى ‌و‌ فضل ‌و‌ كرم كاستى ناپذير خود به‌ امرى بر‌ گمار كه‌ خطاهايى را‌ كه‌ در‌ طى اين ماه انجام داده ايم ‌و‌ تو‌ ‌آن را‌ بر‌ ما‌ نپسنديده اى از‌ ما‌ فرو ريزد.

̶    بار خدايا! درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان وى، ‌و‌ سوگ سپرى شدن اين ماه را‌ به‌ حلول عيد ‌و‌ فطر ما‌ جبران فرما ‌و‌ ‌آن را‌ بهترين روزى كه‌ بر‌ ما‌ مى گذرد قرار ده‌ كه‌ عفو تو‌ را‌ به‌ جانب ما‌ آورد ‌و‌ گناه را‌ از‌ ما‌ بزدايد، ‌و‌ گناهان نهان ‌و‌ آشكاراى ما‌ را‌ بيامرز!

̶    بار خدايا! با‌ سپرى شدن اين ماه، ما‌ را‌ از‌ گناهانمان بيرون آور ‌و‌ ما‌ را‌ از‌ خوشبخت ترين اهل ‌آن به‌ وسيله ‌ى‌ اين ماه قرار ده‌ ‌و‌ از‌ زمره ‌ى‌ با‌ بهره ترين ايشان در‌ اين ماه معين فرماى.

̶    بار الها! هر‌ كس كه‌ اين ماه را‌ آنگونه كه‌ در‌ خور رعايتش مى باشد رعايت كرده ‌و‌ حرمتش را‌ چنانكه شايد مرعى داشته ‌و‌ به‌ حدود ‌آن چنانكه شايسته ‌ى‌ قيام بدان بوده مبادرت ورزيده ‌و‌ از‌ گناهان خود، چنانكه حق پرهيزگارى است پرهيز كرده ‌و‌ به‌ وسيله ‌ى‌ آنچه مايه ‌ى‌ نزديكى به‌ سوى توست تقرب جسته باشد به‌ گونه اى كه‌ تو‌ را‌ از‌ خويشتن خشنود گردانيده ‌و‌ رحمت تو‌ را‌ به‌ سوى خود جلب كرده باشد، پس‌ مانند آنچه به‌ او‌ بخشيده اى از‌ توانگرى خويش به‌ ما‌ ببخشاى ‌و‌ چندين برابر ‌آن از‌ فضل خود به‌ ما‌ عطا كن، چرا كه‌ فزون بخشى تو‌ كاهش نمى پذيرد ‌و‌ گنجينه هاى تو‌ نقصان نمى يابد، بلكه افزون مى شود ‌و‌ كانهاى دهش تو‌ را‌ راه نابودى در‌ پيش نيست ‌و‌ عطاى تو‌ در‌ حقيقت عطايى گواراست!

̶    بار خدايا! درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان محمد، ‌و‌ همسنگ ثوابهاى ‌آن كس را‌ براى ما‌ بنويس كه‌ تا‌ روز قيامت روزه داشته ‌و‌ به‌ نيايش تو‌ پرداخته باشد.

̶    بار الها! ما‌ در‌ اين روز يعنى روز فطرى كه‌ تو‌ ‌آن را‌ براى گروندگان عيد ‌و‌ مايه ‌ى‌ شادى قرار داده اى ‌و‌ براى پيروان آيين خود روز گردهمايى ‌و‌ اجتماع مقرر فرموده اى، از‌ هر‌ گناهى كه‌ مرتكب شده ايم ‌و‌ از‌ هر‌ خيال بد كه‌ در‌ دل نهان داشته ايم توبه مى كنيم، چون توبه ‌ى‌ ‌آن كس كه‌ در‌ دل ديگر خيال بازگشت بدان را‌ ندارد ‌و‌ پس‌ از‌ ‌آن مجددا به‌ خطا برنمى گردد، توبه ‌ى‌ نابى كه‌ از‌ هر‌ گونه دودلى ‌و‌ شك پيراسته باشد! پس‌ چنين توبه اى را‌ از‌ ما‌ بپذير ‌و‌ از‌ ما‌ خشنود شو ‌و‌ ما‌ را‌ بر‌ ‌آن ثابت بدار.

̶    بار الها! بيم از‌ كيفر دوزخ ‌و‌ شوق به‌ نعيم بهشت را‌ روزى ما‌ ساز تا‌ لذت آنچه را‌ كه‌ از‌ تو‌ درخواست كرده ايم دريابيم ‌و‌ از‌ اندوه آنچه از‌ ‌آن به‌ تو‌ پناه مى جوييم باز رهيم 

̶    و ما‌ را‌ در‌ زمره ‌ى‌ توبه كنندگانى قرار ده‌ كه‌ محبت خويش بدانها ارزانى فرموده اى ‌و‌ پذيرفته اى كه‌ به‌ طاعت تو‌ باز گردند، اى دادگرترين دادگران!

̶    بار خدايا! از‌ پدران ‌و‌ مادران ‌و‌ همدينان ما‌ همه، چه آنها كه‌ در‌ گذشته اند ‌و‌ چه كسانى كه‌ تا‌ روز رستاخيز خواهند آمد، درگذر!

̶    بار خدايا! درود بر‌ محمد پيامبر ما‌ ‌و‌ خاندان وى، همانگونه كه‌ بر‌ فرشتگان مقرب خود درود فرستاده اى ‌و‌ درود باد بر‌ او‌ ‌و‌ خاندانش، همانگونه كه‌ بر‌ پيامبران مرسل خود درود فرستاده اى، ‌و‌ درود فرست بر‌ وى ‌و‌ خاندانش همچنانكه بر‌ بندگان نيكو كردارت درود فرستادى، بلكه بهتر از‌ آن، اى پروردگار جهانيان ! آنگونه رحمتى كه‌ بركت ‌آن به‌ ما‌ برسد ‌و‌ سودش نصيب ما‌ گردد ‌و‌ به‌ موجب ‌آن دعاى ما‌ روى اجابت بيند، اين تويى كه‌ دهشمندترين كس مى باشى كه‌ بر‌ وى توكل توان كرد ‌و‌ بخشنده ترين كسى كه‌ از‌ فزون بخشيت در‌ خواست مى كنند ‌و‌ تويى كه‌ بر‌ هر‌ چيز توانايى
.

.........................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

کانال تلگرام بنیاد BonyadSahifeh @ 

logo