• تــازه ها
  • متن دعا
  • فراز صحیفه
اوقات شرعی

آمار بازدید

بازدید امروز
بازدید دیروز
کل بازدیدها
4064
3897
61668568

‌در‌ پناه بردن (به خداى تعالى) ‌از‌ سختيها ‌و‌ بدى اخلاق ‌و‌ كردارهاى نكوهيده

از دعاهاى امام عليه السلام است ‌در‌ پناه بردن (به خداى تعالى) ‌از‌ سختيها ‌و‌ بدى اخلاق ‌و‌ كردارهاى نكوهيده:  

―    بار خدايا ‌به‌ ‌تو‌ پناه ‌مى‌ برم ‌از‌ حرص ‌و‌ آز (بر دنيا، رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌بى‌ نيازترين مردم كسى است ‌كه‌ گرفتار حرص نباشد، ‌و‌ حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود: مثل حريص ‌و‌ آزمند «به دنيا» مثل كرم ابريشم است ‌كه‌ ‌هر‌ چند پيچيدن ابريشم ‌را‌ ‌بر‌ خود فزونى دهد بيرون شدنش ‌را‌ دور «دشوار» سازد ‌تا‌ آنكه ‌با‌ اندوه بميرد) ‌و‌ تندى غضب ‌و‌ خشم (رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ خشم خود ‌را‌ فرونشاند خدا ‌او‌ ‌را‌ عذاب ‌و‌ كيفر خود بازدارد) ‌و‌ تسلط حسد ‌و‌ رشك (بر ديگران ‌كه‌ ‌آن‌ آرزوى زوال نعمت است ‌از‌ ديگرى براى خود، ‌و‌ چنين آرزوئى ‌چه‌ اظهار شود ‌چه‌ نشود حرام است برخلاف غبطه چون غبطه آنست ‌كه‌ آرزو دارد مانند نعمت ديگرى برايش باشد ‌بى‌ آنكه زوال نعمت ‌را‌ ‌از‌ ‌او‌ بخواهد، حضرت صادق عليه السلام فرمود: حسد ايمان ‌را‌ ‌مى‌ خورد چنانكه آتش هيزم ‌را‌ ‌مى‌ خورد) ‌و‌ سستى صبر ‌و‌ شكيبائى (در كار دنيا ‌و‌ آخرت، حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود: پدرم على ابن الحسين عليه السلام هنگام وفات مرا ‌به‌ سينه گرفت ‌و‌ فرمود: پسرم ‌تو‌ ‌را‌ وصيت ‌و‌ سفارش ‌مى‌ كنم ‌به‌ آنچه پدرم هنگام وفاتش مرا ‌به‌ ‌آن‌ وصيت كرد ‌به‌ آنچه پدرش ‌به‌ ‌او‌ وصيت كرده: ‌يا‌ بنى اصبر على الحق ‌و‌ ‌ان‌ كان مرا يعنى ‌اى‌ پسرم ‌بر‌ آنچه ‌حق‌ ‌و‌ درست است شكيبا باش ‌هر‌ چند ‌آن‌ ‌حق‌ «در نظر تو» تلخ باشد) ‌و‌ كمى قناعت ‌و‌ خرسند نبودن ‌به‌ كمى قسمت ‌و‌ بهره ‌ى‌ خود (حضرت صادق عليه السلام فرمود: ‌در‌ ‌تو‌ راه نوشته شده: پسر آدم باش همچنانكه ‌مى‌ خواهى، همانطور ‌كه‌ ‌مى‌ كنى جزا داده ‌مى‌ شوى، كسى ‌كه‌ ‌به‌ كمى رزق ‌از‌ جانب خدا راضى ‌و‌ خشنود باشد خدا كمى عمل ‌را‌ ‌از‌ ‌او‌ ‌مى‌ پذيرد، ‌و‌ كسى ‌كه‌ ‌به‌ كمى ‌از‌ حلال راضى شود قوت ‌و‌ خوراكش آسان ‌و‌ كسب ‌و‌ پيشه ‌اش‌ پاكيزه ‌و‌ ‌از‌ ‌حد‌ ‌و‌ مرز معصيت بيرون گردد) ‌و‌ سوءخلق ‌و‌ بدخوئى (حضرت صادق عليه السلام فرمود: بدخلق خود ‌را‌ ‌به‌ مشقت ‌و‌ سختى ‌مى‌ اندازد، ‌و‌ ‌از‌ ‌آن‌ حضرت پرسيدند: خلق نيكو چيست؟ فرمود: خود ‌را‌ هموار نما ‌و‌ سخنت ‌را‌ پاكيزه ‌و‌ برادرت ‌را‌ ‌به‌ خوشروئى ملاقات كن) ‌و‌ افراط (تجاوز ‌از‌ حد) خواهش نفس، ‌و‌ غلبه ‌ى‌ حميت (نكوهش شده ‌كه‌ آنرا عصبيت ‌و‌ طرفدارى ‌از‌ ناحق گويند، ‌و‌ ‌آن‌ ‌از‌ لوازم خشم ‌و‌ سرفرازى ‌و‌ خودخواهى است، ‌از‌ حضرت على ابن الحسين عليه السلام عصبيت ‌را‌ پرسيدند، فرمود: عصبيتى ‌كه‌ دارنده ‌ى‌ ‌آن‌ گناهكار ‌به‌ شمار ‌مى‌ رود آنست ‌كه‌ شخص ‌مى‌ بيند بدهاى قوم خود ‌را‌ بهتر ‌از‌ نيكان قوم ديگران. ‌و‌ اما حميت پسنديده شده ‌را‌ غيرت «مردانگى» ‌مى‌ نامند، ‌و‌ ‌آن‌ ‌در‌ حفظ دين ‌و‌ مذهب ‌حق‌ ‌يا‌ ‌در‌ مال ‌يا‌ ‌در‌ اهل ‌و‌ ناموس ‌يا‌ ‌در‌ وطن ‌و‌ شهر ‌به‌ كار ‌مى‌ رود ‌كه‌ ‌از‌ مكارم اخلاق ‌و‌ محاسن اعمال است)  

―    و ‌از‌ پيروى هوس (اميرالمومنين عليه السلام فرمود: ترسناكترين چيزى ‌كه‌ ‌بر‌ شما ‌مى‌ ترسم ‌دو‌ چيز است: پيروى ‌از‌ هوى، ‌و‌ آرزوى دراز، اما پيروى ‌از‌ هوى شخص ‌را‌ ‌از‌ ‌حق‌ بازمى دارد، ‌و‌ اما آرزوى دراز آخرت ‌را‌ ‌از‌ ياد ‌مى‌ برد) ‌و‌ مخالفت هدايت ‌و‌ رستگارى (آنچه ‌را‌ ‌كه‌ خدا ‌و‌ رسول ‌و‌ ائمه ‌ى‌ اطهار عليهم السلام فرموده اند) ‌و‌ خواب غفلت (كه خداى تعالى رسول خود صلى الله عليه ‌و‌ آله ‌را‌ ‌از‌ ‌آن‌ نهى نموده ‌و‌ فرموده «س 7 ‌ى‌ 205»: ‌و‌ لاتكن ‌من‌ الغافلين يعنى ‌و‌ ‌از‌ كسانى ‌كه‌ ‌بى‌ خبرند مباش) ‌و‌ اقدام ‌بر‌ تكلف ‌و‌ كار ‌با‌ مشقت (كه انسان ‌را‌ ‌به‌ رنج آورده ‌و‌ خسته ‌و‌ بيزار نمايد خواه ‌در‌ كار دين ‌و‌ خواه ‌در‌ كار دنيا) ‌و‌ اختيار باطل ‌بر‌ حق، ‌و‌ مداومت ‌بر‌ گناه، ‌و‌ كوچك شمردن معصيت ‌و‌ نافرمانى، ‌و‌ بزرگ داشتن طاعت ‌و‌ بندگى   

―    و ‌از‌ ‌به‌ خود نازيدن ثروتمندان، ‌و‌ خوار شمردن فقراء ‌و‌ نيازمندان (پيغمبر صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ مسلمان فقيرى ‌را‌ براى ‌بى‌ چيزى كوچك شمرده ‌و‌ سبك گرداند ‌حق‌ خدا ‌را‌ سبك گردانيده ‌پس‌ ‌در‌ خشم خداى عزوجل است ‌تا‌ اينكه ‌او‌ ‌را‌ راضى نمايد) ‌و‌ ‌بد‌ رفتارى ‌با‌ زيردستان (زن، فرزند، شاگرد، خدمتگزار ‌و‌ پيروان) ‌و‌ شكر ‌به‌ ‌جا‌ نياوردن ‌از‌ كسى ‌كه‌ ‌به‌ ‌ما‌ نيكوئى كرده (حضرت على ابن الحسين عليه السلام فرمود: اشكركم لله اشكركم للناس يعنى سپاسگزارنده ترين شما خدا ‌را‌ سپاسگزارنده ترين شما است مردم را)  

―    و ‌از‌ اينكه ستمگرى ‌را‌ كمك كنيم (كه حرام است ‌هر‌ چند ‌در‌ كار مباح ‌و‌ روا باشد مانند جامه دوختن ‌يا‌ مسجد ساختن براى او، ‌در‌ قرآن كريم «س 11 ‌ى‌ 113» فرمايد: ‌و‌ لاتركنوا الى الذين ظلموا فتمسكم النار ‌و‌ ‌ما‌ لكم ‌من‌ دون الله ‌من‌ اولياء ثم لاتنصرون يعنى ‌به‌ سوى ستمگران نرويد ‌و‌ آنان ‌را‌ دوست نداشته باشيد ‌كه‌ شما ‌را‌ آتش خواهد گرفت ‌و‌ «آن هنگام» ‌جز‌ خدا براى شما دوستانى نيست ‌پس‌ يارى نخواهيد شد) ‌يا‌ آنكه ستم رسيده ‌اى‌ ‌را‌ خوار گردانيم (حضرت صادق عليه السلام فرمود: مومنى نيست ‌كه‌ برادرش ‌را‌ خوار كند ‌و‌ ‌بر‌ يارى ‌او‌ توانا باشد ‌جز‌ آنكه خدا ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ دنيا ‌و‌ آخرت خوار گرداند) ‌و‌ آنچه ‌حق‌ ‌ما‌ نيست بطلبيم، ‌و‌ ‌در‌ علم (اصول ‌و‌ فروع دين) ‌از‌ روى نادانى سخن بگوئيم (در قرآن كريم «س 17 ‌ى‌ 36» فرمايد: ‌و‌ لاتقف ‌ما‌ ليس لك ‌به‌ علم، ‌ان‌ السمع ‌و‌ البصر ‌و‌ الفواد كل اولئك كان عنه مسئولا يعنى دنبال آنچه ‌به‌ ‌آن‌ علم ندارى مرو «تا نشنوى مگو شنيدم، ‌تا‌ نبينى مگو ديدم، ‌تا‌ ندانى مگو دانستم» ‌كه‌ گوش ‌و‌ چشم ‌و‌ ‌دل‌ همه پرسيده ‌مى‌ شوند «از گوش ‌مى‌ پرسند ‌چه‌ شنيدى ‌و‌ براى ‌چه‌ شنيدى؟ ‌از‌ چشم ‌چه‌ ديدى ‌و‌ براى ‌چه‌ ديدى؟ ‌از‌ ‌دل‌ ‌چه‌ دانستى ‌و‌ براى ‌چه‌ دانستى؟» مفضل ابن يزيد گفت: حضرت صادق عليه السلام فرمود: ‌تو‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌دو‌ خصلت بازمى دارم ‌كه‌ ‌در‌ ‌آن‌ ‌دو‌ مردان تباه شدند: يكى آنكه خدا ‌را‌ ‌از‌ روى نادرستى بپرستى، ‌و‌ ديگر اينكه ‌از‌ روى نادانى براى مردم فتوى داده حكمى بيان نمائى، ‌و‌ حضرت باقر عليه السلام فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ ندانسته ‌و‌ ‌بى‌ رستگارى بين مردم فتوى دهد ملائكه ‌ى‌ رحمت ‌و‌ فرشتگان عذاب ‌او‌ ‌را‌ لعن نمايند ‌و‌ گناه عمل كننده ‌ى‌ ‌به‌ فتواى ‌او‌ ‌بر‌ ‌او‌ است، ‌و‌ زراره ابن اعين گفت: ‌از‌ حضرت باقر عليه السلام پرسيدم: ‌حق‌ خدا ‌بر‌ بندگان چيست؟ فرمود: اينكه بگويند آنچه ‌مى‌ دانند ‌و‌ بازايستند ‌از‌ آنچه نمى دانند)  

―    و پناه ‌مى‌ بريم ‌به‌ ‌تو‌ ‌از‌ ‌غش‌ (خيانت ‌و‌ نماياندن خلاف آنچه ‌در‌ درون است) ‌با‌ كسى ‌را‌ قصد كنيم (رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ بخوابد ‌و‌ ‌در‌ ‌دل‌ ‌او‌ براى برادر مومنش ‌غش‌ باشد ‌در‌ خشم خدا خوابيده ‌و‌ ‌تا‌ ‌به‌ صبح چنين باشد، ‌و‌ اگر ‌به‌ اين حال بميرد ‌بر‌ غير دين اسلام مرده، ‌و‌ ‌هم‌ ‌آن‌ حضرت صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌من‌ ‌غش‌ مسلما ‌فى‌ بيع ‌او‌ شراء فليس منا يعنى ‌هر‌ ‌كه‌ ‌با‌ مسلمانى ‌در‌ فروش ‌و‌ خريد ‌غش‌ نمايد ‌از‌ ‌ما‌ نخواهد بود) ‌و‌ ‌در‌ كردارهامان خودپسند باشيم (حضرت صادق عليه السلام فرمود: خدا ‌مى‌ دانست ‌كه‌ گناه براى مومن بهتر ‌از‌ عجب است، ‌و‌ اگر چنين نبود هيچگاه ‌او‌ ‌را‌ ‌به‌ گناه آزمايش نمى نمود) ‌و‌ آرزوهامان ‌را‌ دراز گردانيم   

―    و پناه ‌مى‌ بريم ‌به‌ ‌تو‌ ‌از‌ بدى راز نهفته ‌ى‌ ‌در‌ ‌دل‌ (حضرت صادق عليه السلام فرمود: بنده ‌اى‌ نيست ‌كه‌ خير ‌و‌ نيكى ‌را‌ پنهان كند ‌پس‌ روزها ‌مى‌ گذرد ‌تا‌ اينكه خدا براى ‌او‌ خيرى آشكار سازد، ‌و‌ بنده ‌اى‌ نيست ‌كه‌ بدى پوشيده نمايد ‌پس‌ روزها ‌مى‌ گذرد ‌تا‌ اينكه خدا براى ‌او‌ شرى هويدا گرداند) ‌و‌ ‌از‌ كوچك شمردن گناه خرد (گناهى ‌كه‌ ‌در‌ دين براى ‌آن‌ ‌حد‌ ‌و‌ مجازات واجب نگرديده، رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله ‌به‌ ابى ذر فرمود: ‌به‌ كوچكى گناه نگاه مكن، ‌به‌ كسى ‌كه‌ ‌او‌ ‌را‌ معصيت ‌و‌ نافرمانى ‌مى‌ كنى نگاه كن) ‌و‌ ‌از‌ اينكه شيطان ‌بر‌ ‌ما‌ دست يابد، ‌يا‌ روزگار ‌ما‌ ‌را‌ بدبخت گرداند، ‌يا‌ پادشاه ‌بر‌ ‌ما‌ ستم نمايد  

―    و پناه ‌مى‌ بريم ‌به‌ ‌تو‌ ‌از‌ اقدام ‌بر‌ اسراف (صرف مال بيش ‌از‌ آنكه شرع ‌و‌ عقل جائز داند، رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ ‌در‌ زندگى ميانه ‌رو‌ باشد خدا روزى ‌به‌ ‌او‌ ‌مى‌ رساند ‌و‌ ‌هر‌ ‌كه‌ زياده روى كند خدا ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ روزى نوميد گرداند، ‌و‌ حضرت صادق عليه السلام فرمود: ميانه روى چيزى است ‌كه‌ خدا ‌آن‌ ‌را‌ دوست دارد، ‌و‌ زياده روى چيزى است ‌كه‌ خدا آنرا دشمن دارد اگر چه، هسته ‌ى‌ خرما ‌را‌ دور اندازى، زيرا ‌آن‌ براى چيزى ‌به‌ كار آيد ‌و‌ اگر ‌چه‌ نيمخورده ‌ى‌ آبى باشد ‌كه‌ آشاميده اى، ‌و‌ ناگفته نماند: اسراف تنها ‌در‌ مال ‌و‌ دارائى نيست، بلكه قرار دادن ‌هر‌ چيز است ‌در‌ غير جاى خود، چنانكه خداى تعالى قوم لوط ‌را‌ براى كار بيجا ‌به‌ اسراف وصف نموده «س 7 ‌ى‌ 81»: بل انتم قوم مسرفون يعنى شما گروهى اسراف كننده ايد) ‌و‌ ‌از‌ نيافتن روزى ‌به‌ اندازه ‌ى‌ نيازمندى (كه انسان ‌را‌ ‌از‌ درخواست ‌از‌ مردم بازداشته ‌بى‌ نياز گرداند، حضرت اميرالمومنين عليه السلام فرمود: براى خلق خداى تعالى پاداشها ‌و‌ كيفرهاى فقر هست، ‌و‌ ‌از‌ جمله نشانه ‌ى‌ فقر هرگاه پاداش باشد آنست ‌كه‌ داراى خلق نيكو باشد، ‌و‌ پروردگارش ‌را‌ اطاعت نمايد، ‌و‌ ‌از‌ حال خود شكوه نكند، ‌و‌ خداى تعالى ‌را‌ سپاس گزارد، ‌و‌ ‌از‌ جمله ‌ى‌ نشانه ‌ى‌ فقر هرگاه كيفر باشد آنست ‌كه‌ بدخلق باشد، ‌و‌ پروردگارش ‌را‌ نافرمانى كند، ‌و‌ شكوه ‌ى‌ بسيار نمايد، ‌و‌ ‌از‌ مقدر شده ‌به‌ خشم آيد)  

―    و پناه ‌مى‌ بريم ‌به‌ ‌تو‌ ‌از‌ شماتت ‌و‌ شاد شدن دشمنان (از گرفتارى ‌كه‌ ‌به‌ ‌ما‌ ‌رخ‌ ‌مى‌ دهد، ‌از‌ حضرت ايوب عليه السلام پرسيدند: ‌از‌ آنچه ‌بر‌ ‌تو‌ گذشت كدام سختتر بود؟ فرمود: شماتت دشمنان، حضرت صادق عليه السلام فرمود: ‌هر‌ ‌كه‌ برادر خود «مومنى» ‌را‌ ‌به‌ مصيبت ‌و‌ اندوهى ‌كه‌ ‌به‌ ‌او‌ ‌رخ‌ داده شماتت كند ‌از‌ دنيا نمى رود ‌تا‌ اينكه گرفتار شود) ‌و‌ ‌از‌ نيازمندى ‌به‌ مانندان خود (در نسب ‌و‌ حسب يعنى ‌در‌ نژاد ‌و‌ بزرگى، ‌يا‌ افراد مردم) ‌و‌ ‌از‌ زندگى ‌در‌ سختى، ‌و‌ ‌از‌ مردن ‌بى‌ ساز ‌و‌ سامان (تقوى ‌و‌ عمل صالح ‌كه‌ توشه ‌ى‌ سفر مرگ است)  

―    و پناه ‌مى‌ بريم ‌به‌ ‌تو‌ ‌از‌ بزرگترين تاسف ‌و‌ افسوس (در آخرت براى نداشتن اعمال صالحه ‌در‌ دنيا) ‌و‌ بزرگترين مصيبت ‌و‌ اندوه (در دين، ‌از‌ حضرت اميرالمومنين عليه السلام پرسيدند: سختترين مصيبتها كدام است؟ فرمود: مصيبت ‌در‌ دين) ‌و‌ بدترين بدبختى (دخول ‌در‌ آتش) ‌و‌ ‌از‌ بدى بازگشت (به دوزخ) ‌و‌ نوميدى ‌از‌ پاداش (بهشت) ‌و‌ رسيدن كيفر (در قيامت)  

―    بار خدايا ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ مرا ‌و‌ همه ‌ى‌ مردان ‌و‌ زنان ‌با‌ ايمان ‌را‌ ‌به‌ رحمتت (كه ‌هر‌ چيز ‌را‌ فراگرفته) ‌از‌ آنچه گفته ‌شد‌ پناه ‌ده‌ ‌اى‌ مهربانترين مهربانان (حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود: ‌به‌ خدا قسم بنده ‌ى‌ مومن ‌در‌ حاجت خود ‌بر‌ خداى عزوجل اصرار نمى كند ‌جز‌ آنكه خدا حاجتش ‌را‌ روا ‌مى‌ سازد، ‌و‌ حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: خداى عزوجل اصرار ‌در‌ درخواست بعضى ‌از‌ مردم ‌را‌ ‌بر‌ بعضى نمى پسندد ‌و‌ ‌آن‌ ‌را‌ براى خود دوست دارد، خداى عزوجل دوست دارد ‌كه‌ ‌از‌ ‌او‌ سئوال كنند ‌و‌ آنچه نزد ‌او‌ است بخواهند)
.

...........................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

 telegram aparat

logo